ARKADAŞ Z. ÖZGER ŞİİR YARIŞMASI İPTAL EDİLMELİDİR

(…)

Türkiye’de ödül kurumu üzerine çok yazıldı. 70’te Ece Ayhan “Müesses Ölüm Şairlerle Toplu Fotoğraf Çektirmek İstiyor” başlıklı nefis bir yazı yayımladı. 70’te Halkın Dostları dergisi Mobil’in ve TRT’nin açtığı yarışmalara karşı çıktı ve başlattığı kampanya sonucunda yarışmanın iptal edilmesine neden oldu. 70’lerin ortalarında Yansıma dergisi bir “Ödüller Özel Sayısı” çıkardı. 80’lerin ikinci yarısında Edebiyat Dostları dergisi karşı çıktı ödül kurumuna. 90’ların başında da Sanat Hareketi…

Bir zamandır kimsenin sesi çıkmıyor ödül kurumuna, yarışmalara. Kimselerin sesi çıkmıyor, çünkü geçmişte gıkını çıkaranlar, saf saf ruhlarını şeytana sattılar. Şeytanla halen pazarlıkta olanlar, kendini kızağa almış ya da kızağa alınmış olanlar var. Fani şeylerin batağında kara kara düşünenler var.

Bütün bunları Arkadaş Z. Özger için düzenlenen şiir yarışmasından dolayı yazıyorum. Kaçınılmazdır, böyle bir sistemde tek tek herkesin sırası gelecektir. Tek tek herkesin entegrasyonunu sağlayacak düzenekler, tuzaklar ustaca hazırlanacaktır. “Arkadaş Z. Özger, Şairini Arıyor” başlığı altında bir yarışma metni yayımlanacak, gelecekte, adına yeni şiir yarışmaları düzenlenecek yetenekler, sıkı şairler keşfedilecektir.

Arkadaş’ın vefalı arkadaşları birilerini ödüllendirmiş ve bir seçici kurul oluşturmuştur. Sıra, ödüllendirilmiş vatandaşların da başkalarını ödüllendirmelerindedir. Kuşkusuz, bütün bu süreçler hegemonik bir ilişki biçiminin sürekli olarak masumane kılıflar altında meşrulaştırılmasından ve süreklileştirilmesinden başka bir şey değildir.

Lafı uzatmanın gereği yok. Bu yarışma, Arkadaş’ın entegrasyonundan, içeriksizleştirilmesinden başka işe yaramayacaktır. Bu yarışma, seçici kuruldaki beş adın ve çekilişi kazanan talihlinin adını parlatmaktan öte bir işe yaramayacaktır. Arkadaş, aradan geçen zaman içinde zaten birilerine kaynaklık etmiş, onları esinlemiş, etkilemiştir. Arkadaş, zaten yazdığı iyi şiirlerle kalacaktır. Paniğe gerek yoktur. Yarışmaya gerek yoktur.

15 Ocak 1996, Demokrasi

Yukarıdaki yazı, 15 Ocak 1996 tarihli Demokrasi gazetesinde yayımlandı. Ardından aralarında Yavuz Yıldırım, Ahmet Orhan, Ali Burak, Sabahattin Umutlu, Deniz Çelik, Sina Akyol, Veysel Çolak ve Ahmet Telli’nin de bulunduğu pek çok insan konuyla ilgili yazılar yazdı ve yorumlar yaptı. Veysel Çolak’la benim aramda ve Sina Akyol’la da Sabahattin Umutlu arasında polemikler yaşandı. Ahmet Telli jüriden istifa etti.

Genel olarak ödül kurumunu, özel olarak da Arkadaş Şiir Yarışmasını hedef alan bu kampanya sürecinde, yaklaşık 2-3 aylık bir zaman diliminde 25 yazı yazıldı. Büyük ölçüde Demokrasi gazetesinin sanat sayfasında cereyan eden bu tartışmalardan Cizre’nin ücra köylerindeki okuyucular bile haberdar oldular. Buna karşın, bu kampanya ve bu tavır, ’96 yılı şiiri ve edebiyatıyla ilgi hiçbir değerlendirmede tek bir satırla bile anılmadan geçiştirildi ve susuş kumkumasına getirildi.

Bizleri dergimiz Yeni ya da bu web sitesi gibi medium'ları oluşturmaya iten gerekçeler de bunlardır işte.