Üşüyorum




Kadın:

üşüyorum bu üçüncü sınıf pastane

camekanında bayat bir ayçöreği utanması üşüyorum



Adam:

diyorum alıkonmuş bir yüz çerçevesinden

geçmiş gecikmiş günlere bakar

ve taranırsa bir çocuğun usulca saçlarından yorgun güneşler

boğulmuş periler akar



Koro:

birlikte bir kibrit kutusunda uyandılar

doğrulup bir vagon penceresinden akşamın

yaprak saçılışına baktılar

rüzgarla kül masanın korkunç uçurumundan

devrilmeseydi karanlığın omuzlarına

belli ki kadın gözlerini ona verecek

sonra da çekip gidecekti



Kadın:

çoktan terk ettiğim o menzilin

belleğinde artakalan lezzetiyle yetin

çünkü korkarım küfran her aşktan

korkarım bu zakkumlu zor akşam

sakallarının beni n’olur



Koro:

birlikte bir suçun kuytusunda uyandılar

sarhoşlardı ve yelkovan ölüleri

geçmiş zamanı yüzüyordu

bileklerinden öpüldü kadın

ve ayışığı küçük ziller gibi

çınıldadı kirpiklerinde adamın



uyudular



Kadın:

biliyorum: aşk kimsesiz bir soru



Adam:

sen gitmişisin. ben yağmurla bir