|
Topuklarımdan
topuklarımdan
yok olmuş yılkıların
mağrur toynak vuruşları akıyor kaldırımlara
ve yalnızlık dev bir totem ardımda
ve dönülecek bir yol
dönülecek bir yol
ama hayır
çünkü çalıştı motor
çünkü yağmur yağıyor ve silecekler
geçmiş zaman ayraçlarıdır
ve sevgilim
bordo şapkasıyla gölgeleyerek gözlerini
bakın işte almış yerini
az sonra o
ve bütün yolcular
tepmiş bir tüfek mekanizmasının
yatağına sürdüğü mermi gibi
akacaklar karanlığın
ve yağmurun pençeleri arasından
ve ben
bakışla uyandırılmış uykusundan
hınçla bir söz gelip yerleşince ağzımın kovuğuna
anlayacağım aşk yaşıyor hala
ve çekeceğim ufku bütün kar ve gam
çekeceğim kulaklarımı kentin çağrısından
dudaklarımı dudaklarından
bir felaket ağzından
dönülecek bir yol
ama hayır
birazdan o
soyunup olanca yorgunluğundan
soyunup o olmanın zorluğundan
usulca kıvrılıp uyuyacak
ve sağ kalan
son görüntüleri bu kargınmış ayinin
ölüverecekler
bilinçsiz bir tırnak darbesiyle elinin
|
