Kan

kan
çünkü kan
buğulanıyor
bakışlarının salkımında
başlıyor av
ve gıcırtıyla dönüyor dünya
sonsuzluğun
ters yüz bir sıralanış
olduğunu düşünüyorsun
bir boa’yla sevişmekten doğruluyorum
masochisme, diyor biri
yağmur var
karışıyorsun kalabalığa
bağrında mağrur ejderler
biraz ruj
unutuştan aşınan dudaklarında

kan
çünkü kimsesizlik kapanında
silik ömre kiracı
yumruklarını yine şakaklarına
sahibi yitik yankılara siper
parçalanıyor
parçalıyor sımsıkı tutulması gerekenler
dil
yetmiyor kurtarmaya
hem perde tutuşuyor
hem renk

belleğin pencerelerine
sesle yamanan gökyüzü
yırtılıyor
açılınca vanaları susuzluğun
çatlak dudaklarıma iliştiriyorum avcumu
yağmur var çünkü gidiyorsun
gözlüğünü ve eldivenlerini çıkarmayışından anlıyorum
şemsiyemi açıyordum
birden diniyor

kan
çünkü
olmadık yerde aklımdan
kendimi şakağımdan
vurmak geçiyor