Fizan Ekspresi - M. Bulent Kılıç'ın Web Sitesi

Anasayfa l Şiirler l Çeviriler l Yazılar l Mahfil l Linkler l Biyografi l Temas Müzik l Sinema l Politika

Olcayto Art	GÖRDÜĞÜM MÜZİKTİR Yanılmıyorsam dört yıl evvel İstanbul’un ‘önemli’ müzik mekânlarından biri olarak bilinen Maslak Venue’de Latin müziğinin yeni parlayan yıldızı Manu Chao konserine davet edilmiştik. Bizi davet eden tonmayster arkadaşım mekânın çok iyi bir ses düzeneği olduğunu, ve de iyi bir konser olacağını müjdelemişti. Bir müzisyen olarak daha çok geleneksel halk konserlerine alışkındım. Birçok şeyin değiştiğini, özellikle ses, ışık ve görüntü olanaklarının bu tip yeni nesil yerlerde konsere önemli bir işlev kazandırdığını biliyordum. Anlayacağınız biraz cahildim. Bunun yanı sıra Manu Chao’nun ‘muhalif’ bir müzisyen olduğunu da zaten bilerek gelmiştik. Konsere duyduğumuz merakı kapı girişindeki boğucu kalabalık ve üst baş araması biraz giderdi. Ama daha çok içeri girdiğimiz anki manzara görülmeye değerdi: büyük, görkemli Efes Pilsen stantları, efes pilsen tişörtlü ‘işçiler’,her yanda eli efesli gençler; yer gök efeslenmişti. İnsanı titreten volümdeki müzik de dâhil her şey. Gerçek bir sponsorlukla karşı karşıyaydık. Açıkçası bu bizim için bir ilkti. Gariplendik. Arkadaşımla ‘şimdi racon böyle’ dercesine birbirimize bakarak bu şaşkınlığımızı gidermeyi erteledik. Devamını okuyun
m. bülent kılıç	EŞSİZ SESLİ REŞİD BEHBUDOV Azerbaycan’ın ünlü hanendelerinden Mecid Bebudalı’nın oğlu olan Reşid Behbudov, 1915 yılında Tiflis’te doğar. Çocukluğunda, ailesinden sıkı bir tiyatro ve müzik terbiyesi alır. Annesi Firuze hanım onu sık sık temsillere ve konserlere götürmektedir. Neredeyse, kaçırdıkları oyun yoktur. Kulaklarıysa babasının tatlı ezgileriyle doludur. Çünkü baba, şarkı söylemek için gittiği bütün davetlere oğlunu da götürmektedir. Devamını okuyun
m. bülent kılıç	“FELEK” TÜRÜ MÜZİĞİN BÜYÜK USTASI DAVLATMAND KHOLOF Davlatmand Kholof, kültürel ve sanatsal düzeyi gelişkin bir çiftçi ailesinin çocuğu olarak, 1950 yılında, Tacikistan’ın Şurabad bölgesinde dünyaya geldi. İlk ustaları, babası Khan Mohemed ve ağabeyi Nezer Ali’ydi. Babası, yörenin insanlarıyla sık sık bir araya gelir, eğlenceli toplantılar, şölenler düzenlerdi. Bu toplantılara, çocuklar ve kadınlar kabul edilmese de, söylenen şarkıları dinlemek yine de mümkün olurdu. Davlatmand, repertuarındaki şarkıların ilk dizisini belki de böyle elde etmişti. Devamını okuyun
m. bülent kılıç	HÜSEYİN ALİZADE’Yİ TANIMALISINIZ “Tar’ım hayatımın anlamıdır” diyen, İranlı büyük müzisyen Hüseyin Alizade 1951 yılında Tahran’da doğdu. Yoksulca sayılabilecek bir ailenin altı çocuğundan biriydi. Tarla tanıştığı güne kadarsa aklında hep keman çalmak vardı. Ama keman bölümlerinin kontenjanı dolmuştu. Bu düşkırıklığı, dünya müziği için büyük bir şans olacaktı. Büyükleri ona tarı önerdiler. “Bu çalgı nasıl çalınıyor?” diye sormuştu, çocuk Alizade. Bu sorunun yanıtını bütün bir yaşamını tara ve müziğe adayarak vereceğini bilemeden… Devamını okuyun
Hakan kardeşim Moskova'daki bu bar/pub'dan söz ettiğinde, mekana adını veren bu şiir ve her gün program başlamadan önce hep birlikte söylenen bu şarkı ilgimi çekti. Burasının, şiirdeki gibi proleterlerin kapısından bile giremeyecekleri türde şık bir İngiliz mekanı olduğu ortada. Ama biz yine de bu şiiri o koca kıçlı, koca göbekli ve yanaklarındaki kılcal damarlar patlayacakmış gibi duran sonradan görmelerden çalabiliriz. Pub, adını, ("Sixteen tons") Merle Travis’in maden işçilerine adadığı şarkısından almış. Şarkıyı 1955’te Tennessee Ernie Ford meşhur etmiş Hakan şiiri gönlüyle çevirmiş. Sağolsun.	16 Ton Bazıları der ki insan çamurdan yaratılmıştır Yoksul bir adam kas ve kandan ibarettir Kas, kan, deri ve kemik Zayıf bir zihin zindedir 16 ton çekersin ve eline ne geçer? Ertesi gün biraz daha ihtiyar ve biraz daha bataktasındır Aziz Peter beni çağırma çünkü gelemem, Şirketin marketine ruhuma dek borçlandım Güneşin parlamadığı bir gün doğdum, Çekicimi kaptım ve madenin yolunu tuttum 9 numara kömürden 16 ton çektim Ekip başı dedi: “ruhunu koru” 16 ton çekersin ve eline ne geçer? Ertesi gün daha yaşlı ve daha da bataktasındır Aziz Peter beni çağırma çünkü gelemem, Şirketin marketine ruhuma dek borçlandım Yağmurun çiselediği bir gün doğdum Kavga ve bela göbek adımdır Feleğin çemberinden geçmiş bu şahsı Ağır tonajlı hiçbir kadın evcilleştiremez 16 ton çekersin ve eline ne geçer? Ertesi gün daha yaşlı ve daha da bataktasındır Aziz Peter beni çağırma çünkü gelemem, Şirketin marketine ruhuma dek borçlandım Eğer geldiğimi görürsen hemen yol ver Birçoğu öyle yapmadı ve mezarı boyladı Bir yumruğum demir, diğeri çeliktir Seni biri haklamazsa diğeri haklayacaktır 16 ton çekersin ve eline ne geçer? Ertesi gün daha yaşlı ve daha da bataktasındır Aziz Peter beni çağırma çünkü gelemem, Şirketin marketine ruhuma dek borçlandım Çeviren: Hakan Özer Yılmazkurt SIXTEEN TONS NIGHT CLUB
А девушки- потом Hakan kardeşim Rusya'dan bir çeviri yolladı. Sovyet havacılarının bir şarkısının çevirisi bu. Yukarıdakiyse şarkının sanırım Rusça özgün adı. Youtube'dan bu adla bulabilir, dinleyebilirsiniz. Çeviri için Hakan'a teşekkür ederim.	Bundan böyle pilotuz Sizlerle arkadaşız, gökteki kuşlar Yalnız, birimizin hayatı hayat değil: Karada evlenmeye vakit yok Gökte bir eş bulmak mümkün değil... Bundan böyle pilotuz Ve evimiz gökler. Her şeyden önce uçak gelir Daha sonra ancak kızlar. Her şeyden önce uçak gelir Daha sonra ancak kızlar. Beyler, rüyanızda düşleyin ancak şefkati, Kalbinizi bir ömür boyu vermeyi Bugün gezecek, dağıtacaksınız Ertesi gün hepsine veda etmeli. Bundan böyle pilotuz Ve evimiz gökler. Her şeyden önce uçak gelir Daha sonra ancak kızlar. Her şeyden önce uçak gelir Daha sonra ancak kızlar. Bir çift gözün tatlı bakışı Asla yoktur en mavi gökte Söz verdik dostlarım, hiç aşık olmamaya En güzel kızlara bile. Bundan böyle pilotuz Ve evimiz gökler. Her şeyden önce uçak gelir Daha sonra ancak kızlar. Her şeyden önce uçak gelir Daha sonra ancak kızlar. Çeviren: Hakan Özer Yılmazkurt Şimdi, metnin erkek egemen ya da örneğin mesleği/uğraşı mistifike edeci yanlarını görmek ve tartışmak kuşkusuz ki mümkün. Ama ben bu kısmıyla ilgilenmedim. Hoşuma giden şey, bu marş edasının, her şeye karşın gerçekliği kaybettirmeyişi oldu. Görev bilinci mükemmel ama "Bir çift gözün tatlı bakışı/Asla yoktur en mavi gökte" diyen biriyle baş başayız. "Bizim için en tatlı göz, en tatlı bakış biz uçağımızla son hız geçerken bize yetişmeye çalışan bulutların mavi bakışlarıdır" deseydi tam da klasik bir marş olacaktı ve o zaman ben de onu bu siteye almayacaktım. Bu arada, Hakan'ın "dostlarım" diye çevirdiği sözcük gerçekte (Rusçasında) "yoldaşlarım" falan olmalı.